December 24, 2013

Christmas ပြဲေတာ္အတြက္ သိသင့္ေသာ အေၾကာင္းရာေလးမ်ား

Unknown | 9:03 PM |
မိတ္ေဆြတို႔ေရ Merry Christmas ပါေနာ္။ နည္းပညာအေၾကာင္းမဟုတ္ပဲ ဒီ post ကိုတင္ျဖစ္တာေတာ့  sorry ပါေနာ္။  ဒါေပမဲ့ Christmas သာေရာက္လာတယ္ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး Christmas ပြဲေတာ္ျဖစ္လာခဲ့လဲ ဆိုတာကို အခုခ်ိန္ထိ ေရေရရာရာ သိသူ ေတြနည္းေနအံုး မယ္လို႕ကၽြန္ေတာ္ ထင္ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လည္း ဒီအေၾကာင္းကို သိ ခ်င္လြန္းလို႕ လိုက္ရွာေနတာ အခုဆို ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မနက္ သံုးနာရီ ခြဲေတာင္ရွိေနပါၿပီ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မိတ္ေဆြေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ရွာေဖြ႔ေတြ႔ရွိ သေလာက္ေလး ျပန္လည္းမွ်ေ၀ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ဗဟုသုတအေနနဲ႔မွ်ေ၀တာျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘာသာေရးေတြမွာ အနည္းငယ္ အျမင္လြဲမႈေတြရွိခဲ့ရင္ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကဖို႕ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ 
၁ ။ လူအမ်ားထင္သလို ေယရႈခရစ္ေတာ္ (Jesus Christ ) ရဲ႕ေမြးေန႕ဟာ ဒီဇင္ဘာလ (၂၅)ရက္မဟုတ္ပါ ဘူး။ သမၼာက်မ္းစာ (Bible )မွာလဲအတိအက် ေဖာ္ျပထားျခင္း၊ ညႊန္းဆိုထားျခင္းမရွိပါ။ သမိုင္းပညာရွင္အ မ်ားေလ့လာေတြ႔ရွိထားမႈအရ ခရစ္ေတာ္ေမြးဖြားေသာကာလမွာ ေဆာင္းတြင္းမဟုတ္ဘဲေႏြဦးရာ သီျဖစ္ပါတယ္။

၂ ။ ခရစ္သကၠရာဇ္ (၄) ရာစမွာ ကက္သလစ္ေက်ာင္းေတာ္ (Catholic Church) က ခရစ္ေတာ္ ရဲ႕ေမြးေန႕ကို တရား ၀င္ အလုပ္နားရက္အျဖစ္ သက္မွတ္ဖို႕ စီစဥ္ရာမွာ ထိုစဥ္က ပုပ္ရဟန္းမင္း ဂ်ဴးလီးယက္ (၁) (Pope Julius I ) ကဒီဇင္ဘာလ (၂၅)ရက္ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ ထိုပိတ္ရက္ဟာ နတ္ကိုးကြယ္သူ ေရာမေတြ ရဲ႕ saturnalia လို႕ေခၚတဲ့ ပြဲေတာ္ ရက္နဲ႕တထပ္တည္း က်ေရာက္ေနပါတယ္။။

၃။ (၁၆၅၉)ခုႏွစ္မွ (၁၆၈၁) ခုႏွစ္အတြင္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ေဘာ္စတြန္ျမိဳ႕ (Boston ) မွာ ခရစ္စမတ္ျပဳလုပ္က်င္းပျခင္းဟာ တရားမ၀င္ဘဲ ရာဇ၀တ္မႈအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ထိုေခတ္ အခါကျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၀ါဒီ ခရစ္ယာန္ တစ္ခ်ိဳ႕က ခရစ္စမတ္ဟာ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ေမြးေန႔ အစစ္အမွန္ မဟုတ္ဘဲ အတုအေယာင္ ျပဳလုပ္တာမို႕ဆန္႕က်င္ခဲ့ၾကျခင္းပါ။

၄။ ကတ္သလစ္ေက်ာင္းေတာ္ကို ဆန္႕က်င္တဲ့ အယူရွိသူ ပရုိတက္စတင့္ အမ်ားစုရွိရာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ၾကာ (၁၈၈၉) ခုႏွစ္မွသာ ဒီဇင္ဘာလ(၂၅)ရက္ခရစ္စမတ္ေန႔ကို တရား၀င္ရံုးပိတ္ရက္ပြဲေတာ္ေန႔အျဖစ္ အတည္ျပဳ သက္မွတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၅။ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ ထားရွိျခင္းဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ မျပန္႕ႏွ႔ံမီကပင္ ဂ်ာမနီနိုင္ငံ (Germany ) မွာ ေဆာင္းရာသီ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ (၁၇) ရာစုေရာက္ေတာ့မွသာ Strasbourg ေဒသက
ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးမ်ားက ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ရယ္လို႔ စတင္ေခၚေ၀ၚခဲ့တာျဖစ္ျပီး (၁၈၂၀ ) ခုႏွစ္မ်ားတေလွ်ာက္ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးမ်ား အေမရိကန္ႏို္ငငံ Pennsylvania သို႔ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်စဥ္ ထိုယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာကို သယ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကတာပါ။ 
၆။ (၁၈၄၀ ) ခုႏွစ္မွာ ျဗိတိသွ် ဘုရင္မ Queen Victoria ဟာ ဂ်ာမန္မင္းသား Prince Albert ကိုလက္ထပ္ခ်ိန္ၾကမွသာ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ ယဥ္ေက်းမႈဟာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ (England) ကိုေရာက္ ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ (၁၈၄၈ ) ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုး အေမရိကန္ သတင္းစာက အဂၤလန္ေတာ္၀င္ မိသားစုရဲ႕ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ကို ဓါတ္ပံုရိုက္ၿပီး ေဖာ္ျပလိုက္တဲ့အခါ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္းမွာ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ ယဥ္ေက်းမႈဟာ အလြန္ကို ေပၚျပဳလာျဖစ္လာခဲ့ျခင္းပါ။

၇။ ဒီဇင္ဘာလ (၂၅)ရက္မွာ ခရစ္စမတ္ က်င္းပျခင္းဟာ အေနာက္ဥေရာပ ကို လႊမ္းမုိးၾသဇာေညာင္းတဲ့ ကတ္သလစ္ေက်ာင္းေတာ္က စတင္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီးရုရွားႏိုင္ငံ (Russia ) အပါအ၀င္ အေရွ႕ ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားမွာ က်င့္သံုးတဲ့ ေအာ္သိုေဒါ့ (Orthodox) ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္း၀င္မ်ားရဲ႕ ခရစ္စမတ္ကေတာ့ ဇန္န၀ါရီလ (၇) ရက္ျဖစ္ပါတယ္။

၈။ ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္နဲ႕ ခြဲျခားလို႕မရတဲ့ ဘိုးဘိုးၾကီး စန္တာကေလာ့ (Santa Claus) ဟာ တူရကီႏိုင္ငံ (Turkey) မွ ဂရိမ်ိဳးႏြယ္ (Greek) ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ၾကီး တစ္ပါးျဖစ္ၿပီး အသားျဖဴျဖဴ ၀၀ဖိုင့္ဖိုင့္ မဟုတ္ဘဲ တကယ္တမ္းမွာေတာ့အသားညိဳညိဳ ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ ျဖစ္ပါတယ္။

 ၉။ စန္တာကေလာ့ ရိုးရာဓေလ့ကို ဒတ္ခ်္ (Dutch) လူမ်ိဳးမ်ားက စတင္က်င္းပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး အေမရီကန္ႏိုင္ငံကို ေျပာင္းေရြ႕ အေျခခ်ခဲ့တဲ့ ဒတ္ခ်္လူမ်ိဳးမ်ားက ဆက္လက္ယူေဆာင္ က်င္းပရာမွ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ခဲ့ျခင္းပါ။ ဘုန္းေတာ္ၾကီး Saint Nicholas ဟာ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀တဲ့ မိသားစုမွ ဆင္းသက္ေမြးဖြားခဲ့သူျဖစ္ၿပီး အလြန္တရာအလွဴအတန္းျပဳလုပ္သူတစ္ဦးျဖစ္တဲ့အေပၚ အခုလို ပံုျပင္ တီထြင္ခဲ့ျခင္းပါ။

၁၀။ ေယရႈခရစ္ေတာ္ဟာ အမ်ားထင္ေရာက္ေနသကဲ့သို႔ အေနာက္တိုင္းသာ လူျဖဴလူမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အေရွ႕တို္င္းပါလက္စတိုင္းႏိုင္ငံ ( Palestine ) ဂ်ဴးအႏြယ္၀င္ (Jewish) မိသားစုမွ ေမြးဖြားခဲ့သူ တစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး သမိုင္း ပညာရွင္မ်ားရဲ႕ သုေတသန္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိမႈမ်ားအရ အသားညိဳကာ ဆံပင္ေကာက္သူ တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိရပါတယ္။

ကိုးကား >>>> ေမာင္စီမံ (မဟာသိပၸံ)
အဆင္ေျပသည္ျဖစ္ေစ မေျပသည္ျဖစ္ေစ ေက်းဇူးျပဳ၍ Comment ေပးခဲ့ပါ။ မိတ္ေဆြတို႕ရဲ႕ Comment တစ္ခ်က္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနာက္ထပ္ post ေတြေရးဖို႕ အားေဆးတစ္ခြက္ပါ။ Aung Ko Htet (www.itstudier.com)
Continue reading ...

July 05, 2010

စစ္အာဏာရွင္ႏွင့္ ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္

Unknown | 8:14 PM |
ဇူလုိင္ (၈)ရက္နံနက္လင္းအားႀကီးအခ်ိန္တြင္ စစ္တပ္က ဒုိင္းနမိုက္ျဖင့္ ေဖာက္ခဲြဖ်က္ဆီးခဲ့သည္ သမဂၢအေဆာက္အဦး

ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ေက်ာင္းသား သမဂၢေတြရဲ႕ တုိက္ပြဲေတြဟာ ပညာေရးရည္မွန္းခ်က္၊ မ်ဳိးသားေရးလြတ္ေျမာက္ေရး ဒီမုိကေရစီရည္မွန္းခ်က္ စျဖင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိခဲ့ပါသည္။ ၁၉၂၀ သပိတ္၊ ၁၉၃၅-၃၆ သပိတ္၊ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးကုိေတာင္းဆုိတဲ့ ျပည္လုံးကၽြတ္ အေထြေထြသပိတ္ရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းျဖစ္သည္။

၁၉၆၂ခုႏွစ္ မတ္လ (၂) ရက္ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပုိင္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက ေမလ (၉) ရက္ေန႔မွာ တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒကုိ ရုပ္သိမ္းတဲ့အမိန္႔ကုိ ထုတ္ျပန္လုိက္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက တကၠသုိလ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာ၀န္အားလုံးကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္လုိက္ပါတယ္။ ေမလ (၁၀)ရက္ေန႔မွာ ဦးေန၀င္းက တကၠသုိလ္ေကာင္စီ၀င္ေတြကုိ ေခၚယူေတြ႔ဆုံၿပီး တကၠသုိလ္ေကာင္စီကုိ ဖ်က္သိမ္းလုိက္ၿပီလုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ တကၠသုိလ္အက္ဥပေဒအရ မဲေပးျခင္းစနစ္ကုိ ဖ်က္သိမ္းလုိက္ၿပီလုိ႔နဲ႔ ေရြးခ်ယ္ခန္ထားတဲ့ ပါေမာကၡဦးကာကုိ ေပါေမာကၡခ်ဳပ္အျဖစ္ တခ်က္လႊတ္အမိန္႔နဲ႔ ခန္႔လုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားေတြန႔ဲ ဆရာေတြကုိ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းသစ္ဆုိတာေတြကုိ တခုၿပီး တခုထုတ္ျပန္လာတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေဆာင္ေတြကုိည(၈)နာရီမွာ ေသာ့ခတ္ပိတ္မည္ဆုိသည့္အမိန္႔ ထြက္လာသည့္အခါ ေက်ာင္းသားေတြေနနဲ႔ ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္မႈေတြကုိ စရေတာ့သည္။
ဂ်ဴလုိင္လ (၇)ရက္ေန႔ (၁)နာရီခ်ိန္မွာ တကသ ဥကၠဌကုိဗေဆြေလး လက္မွတ္နဲ႔ ေက်ျငာဖိတ္ေခၚထားတဲ့ ေက်ာင္းသားထု အစည္းေ၀းစတယ္။ ပညာေရးေတာင္းဆုိခ်က္၊ ဒီမုိကေရစီေရးေတာင္းဆုိခ်က္ေတြ ဆုံးျဖတ္ၿပီး တကၠသုိလ္၀န္းထဲမွာ လွည့္လည္ဆႏၵျပၾကပါတယ္။ မြန္းလြဲသုံးနာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ဆႏၵျပပြဲၿပီးလုိ႔ လူစုခြဲကာေအးေအးေဆးေဆးရွိေနၿပီးမွ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေတြက ရဲတပ္ဖြဲ၀င္ေတြကုိ ေစလႊတ္ၿပီးေက်ာင္းသားေတြကုိဖမ္းရာမွစၿပီး တဖက္နဲ႔ တဖက္ရင္ဆုိင္တုိက္ခုိက္မႈေတြစတင္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက အနာခံၿပီး သတၱိရွိရွိ ရင္ဆုိင္တုိက္ၾကလုိ႔ ရဲေတြေနာက္ဆုတ္ၾကရတယ္။ ရဲေတြေနရာမွာ စစ္သားေတြေရာက္လာတယ္။ ဒုတိယဗုိလ္မႈးၾကီး စိန္လြင္က ဦးေဆာင္တယ္။ ၅ နာရီခြဲေလာက္မွာ အထက္အမိန္ကုိရရွိတဲ့ စိန္လြင္က ပစ္မိန္႔ေပးလုိ႔ စစ္သားေတြနဲ႔ လက္တကမ္းေလာက္အကြာမွာ ရွိေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ G 3 ေသနတ္ေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္ၾကလုိ႔ ၁၅၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ က်ဆုံးခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ေန႔မနက္ ၅နာရီခြဲေလာက္မွာ တကသ အေဆာက္အအုံကုိ မုိင္းခြဲဖ်က္စီးပစ္ၾကတယ္။
ဦးေန၀င္းကေတာ့ ဇူလုိင္(၇)ရက္အေရးအခင္းကုိ ေျဖရွင္းခဲ့တာဟာ က်ဳပ္အမွားမဟုတ္ဘူး၊ ဗုိလ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕အမွားသာျဖစ္တယ္လုိ႔ (၁၉၈၈)ခုႏွစ္ ဇူလုိင္(၂၃)ရက္ေန႔ က်ဳိကၠဆံညီလာခံမိန္႔ခြန္းမွာေရွာင္ထြက္ဖုိ႔ႀကိဳးစားၿပီးတဲ့ေနာက္ ဦးေအာင္ႀကီးကလည္း သူ႔တာ၀န္မဟုတ္ဘူးလုိ႔ျငင္းဆုိခဲ့ျပန္ပါတယ္။
ထုိ႔ေၾကာင့္စစ္အာဏာရွင္ေတြအေနနဲ႔ အျဖစ္မွန္ကုိ ဖုံးဖိထားၿပီး အမွားေတြ က်ဴးလြန္ၾကတာ ဒီေန႔အထိ အေတာမသတ္ၾကေသးပါဘူး။
ဒီႏွစ္မွာဆုိရင္ ဇူလုိင္လ(၇)ရက္ျဖစ္ပြားခဲ့တာ (၄၇)ႏွစ္ရွိသြားပါၿပီ အဲဒီအေရးအခင္းတုန္းက တကၠသုိလ္မွာအငယ္ဆုံးေက်ာင္းသားေတြဟာ အသက္(၁၆)ႏွစ္ရွိခဲ့တာမုိ႔ အခုအခ်ိန္မွာ အသက္(၆၃)ႏွစ္ရွိေနၾကပါၿပီ။ ခုထိဘာေတြမွားခဲ့သလဲ ဘာလုပ္ရပ္ေတြဟာ အလြန္အကၽြံလဲ၊ ေသဆုံးသူအေရအတြက္ေတြက အမွန္တကယ္ဘယ္ေလာက္ရွိခဲ့သလဲ၊ ေသဆုံးသူစာရင္းထဲမွာမထည့္သြင္း မေၾကညာဘဲထားတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ မိဘေဆြမ်ဳိး ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမ တူ၊တူမေတြဟာ မိမိတုိ႔ရဲ႕ သားသမီး အကုိ၊အမေတြ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္၀န္းထဲကေန ဘယ္ကုိေရာက္သြားသလဲ ဘယ္နည္းနဲ႔ေပ်ာက္ဆုံးသြားသလဲ ခုထိမသိၾကေသးပါ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ သခၤန္းစာယူၿပီး ေနာက္ေနာင္ ဒါမ်ဳိးမျဖစ္ပြားေအာင္ ဘယ္လုိထိန္းသိမ္းၾကမလည္းဆုိသည့္ ေကာက္ခ်က္မ်ဳိး မရွိေသးပါဘူးး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕သမုိင္းေတြအျဖစ္မွန္ေတြကုိမေမ့ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ အမွန္တရားေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္ဖုိ႔ရာ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကေသာ၊ ေပးဆပ္ေနဆဲျဖစ္ၾကေသာသူေတြအတြက္ သမုိင္းတာ၀န္ေက်ျပြန္ေစဖုိ႔ရာ အနာဂတ္မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားရဲ႕တာ၀န္ျဖစ္သာျဖစ္တယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ယခင္ေရးသားခဲ့ေသာပုိ႔စ္အား ျပန္လည္ျဖည့္စြက္တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။


အေသးစိတ္အခ်က္လက္မ်ားႏွင့္ မွတ္တမ္းတင္ပုံမ်ားၾကည့္ရႈရန္ ဒီမွာႏွိပ္ပါ

ျပည့္စုံ

Continue reading ...

May 02, 2010

ကုိယ္ပုိင္မီးရႈးတုိင္၏ အလင္းေရာင္

Unknown | 11:31 PM |
ပါရမီရွင္ ဉာဏ္ႀကီးွရွင္တုိ႔၏ အႀကီးမားဆုံး အရည္အေသြးကား မိမိဘ၀ကုိ မိမိဘာသာ ဦးေဆာင္လမ္းျပႏုိင္စြမ္းရွိျခင္းျဖစ္သည္။ ဘ၀တေလွ်ာက္ ေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ၾကသူမ်ားကိုၾကည့္လွ်င္ မိမိဘာသာ မိမိဘ၀၏ အရွင္သခင္ျဖစ္ရမည္ဟူေသာ စိတ္မ်ဳိးရွိၿပီး မိမိခ်မွတ္ထားေသာ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း တစ္ကုိယ္တည္းရဲ၀ံ့စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းတတ္ၾကသူခ်ည္းသာျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ရွိရလိမ့္မည္။
သိပၸံပညာရွင္ အုိင္းစတုိင္း၊ ပန္းခ်ီေက်ာ္ ပီကာဆုိစသည့္ ပါရမီရွင္ႀကီးတုိင္းပင္ သူမ်ားမေတြးရဲသည္ကုိေတြး သူမ်ားမလုပ္ရဲသည္ကုိလုပ္ကာ ႀကီးက်ယ္ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ႔မွာ ရည္ရွည္စြဲၿမဲေသာ ဇြဲနပဲရွိသလုိ သူတပါးေလွာင္ေျပာင္ကန္႔ကြက္မွာကိုမေၾကာက္သည့္စိတ္ တေလာကလုံးမွာ ကုိယ့္တေယာက္တည္းသာျဖစ္ေသာ္လည္း မတုန္လႈပ္ေသာစိတ္မ်ားရွိၾကသည္။
လူတုိင္း အုိင္းစတုိင္းတုိ႔ေလာက္ႀကီးက်ယ္ႏုိင္ေသာ္လည္း မည္သူမဆုိ မိမိကုိကုိယ္ သာမန္မဟုတ္သူ သူတပါးထက္ ေခါင္းတလုံးေတာ့ သာသူ (သုိ႔မဟုတ္) ကုိယ့္မူ၊ ကုိယ့္ဟန္ ကုိယ့္ပုံစံျဖစ္ ရပ္တည္သူျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံလာရေအာင္ကား ႀကိဳးစားရႏုိင္သည္။
စာေရးစရာႀကီး ဂၽြန္နသန္ဆြစ္ဖ္က " လူေတြကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကုိယ္မသိရေကာင္းလားလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔အျပစ္တင္တတ္ၾကတယ္ တကယ္လက္ေတြ႔မွာ ကိုယ့္အရည္အခ်င္း၊ ကိုယ့္စြမ္းအားကုိ မသိတဲ့သူေတြက ပိုမ်ားတယ္။ လူဆုိတာ ေျမႀကီးလုိပဲ၊ တခ်ဳိ႕ေျမႀကီးထဲမွာ ေရႊေၾကာရွိခ်င္ရွိေနတာ၊ ပုိင္ရွင္က သိတာမဟုတ္ဘူး " ဟူ၍ဆုိခဲ့ဖူးသည္။ မွန္သည္ ကုိယ့္အားနည္းခ်က္ကုိ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ရင္း ကုန္ဆုံးရမည့္ အခ်ိန္မ်ားကုိ မိမိစြမ္းအား ေရႊေၾကာမ်ားရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ရာ၌ အသုံးျပဳမည္ဆုိလွ်င္ပုိ၍ တန္ဖုိးရွိေပမည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သူမဆုိ ကုိယ့္ဘ၀ ကုိယ္လမ္းျပမည္၊ မေအာင္ျမင္ခင္မွာ သူတပါးျပစ္တင္ေ၀ဖန္ရႈံ႕ခ်တာေတြကုိ လ်စ္လ်ဴရႈကာ မိမိဦးတည္ခ်က္ပန္းတုိင္ေရာက္ေအာင္ ကိုယ့္ဘာသာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေလွ်ာက္မည္ဆုိက တခ်ိန္ေသာကာလ၌ မိမိရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္သုိ႔မုခ်ေရာက္မည္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ပန္းတုိင္သုိ႔ ခ်ီတက္ေနစဥ္ကာလတေလွ်ာက္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ခံစားသြားႏုိင္မည္ျဖစ္ေပသည္။

ကုိးကား။ ။ ( Ari Kiev ၏ A Strategy for Daily Living)
Continue reading ...

February 18, 2010

ပရဟိတ စိတ္

Unknown | 1:13 AM |
ေရရွည္စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ မိမိရည္မွန္းခ်က္ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ေရးကုိ အေလးေပးေဆာင္ရြက္ရမည္ဆုိေသာ္လည္း အတၱအက်ဳိးစီးပြားကုိခ်ည္း အၿမဲဦးစားေပးမေနမိေအာင္ကား သတိျပဳရန္လုိပါသည္။
ျမန္မာ့ရုိးရာတြင္ အမ်ားက်ဳိးေဆာင္ ကုိယ့္က်ဳိးေအာင္ဟူေသာစကားတစ္ခြန္းရွိသည္။ အတၱအက်ဳိးႏွင့္ ပရအက်ဳိးဆက္စပ္ပတ္သက္ေနသည္ဆုိေသာသေဘာ။ သည္သေဘာကုိပင္ တရုတ္ပညာရွိႀကီးကြန္ျဖဴးရွပ္စ္က " အမ်ားေကာင္းက်ဳိး သယ္ပုိးမည့္သူ႔၌ မိမိအက်ဳိးပါ ေသခ်ာၿပီးျဖစ္သည္" ဟူ၍ဆုိခဲ့သည္။

ေကာင္းေသာအလုပ္ လုပ္သူသည္ ထိုလုပ္ရပ္က ေပးသည့္ ဆုလာဘ္ကုိ ခံစားရၿမဲျဖစ္သည္။ ဘယ္သူေတြကုိ သူကူညီႏုိင္မလဲ၊ ဘာေတြ သင္ကူညီႏုိင္မည္လဲ၊ ပတ္၀န္းက်င္မွာၾကည့္မွာ။ သင့္ၿမိဳ႕သင့္ရြာ၊ ၿပီးေတာ့ သင့္မိသားစု၊ သင့္ေဆြမ်ဳိး၊ သင့္မိတ္ေဆြ၊ သင့္လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္၊ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာေတြ႔ႀကဳံသိကၽြမ္း မ်က္မွန္းတမ္းမိသူမ်ား၊ သူတုိ႔အက်ဳိးအတြက္ သင္ဘာေတြ ဘယ္ေလာက္ သယ္ပုိးေပးႏုိင္သနည္း။ သင္ေဆာင္ရြက္သည့္အတုိင္းအတာႏွင့္ တူညီေသာ အက်ဳိးကုိ သင္ခံစားရမည္ျဖစ္သည္။
ဥပမာ သူတစ္ပါးထံမွ ေလးစားခ်စ္ခင္မူကုိ လုိသည္ဆုိပါစုိ႔။ ဦးစြာပထမ မိမိက ေလးစားေၾကာင္းျပရလိမ့္မည္။
ကုိယ္ေလးစားလွ်င္ သူေလးစားလာလိမ့္မည္။ မယုံမရွိႏွင့္။ တစ္လေလာက္ စမ္းၾကည့္ပါ။ လမ္းမွာ၊ အိမ္မွာ၊ ရုံးမွာ၊ တစ္ဦးခ်င္းေတြ႔ရသူ အသီးသီးကုိ တကယ္အေရးပါေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသဖြယ္ သေဘာထားၿပီး ဆက္ဆံၾကည့္ပါ။
လူဆုိသည္က အေရးပါခ်င္သူခ်ည္းျဖစ္သည္။ အေရးတယူျပဳခံခ်င္သူခ်ည္းျဖစ္သည္။ ၿပီး လူအမ်ားအျပားပင္မိမိကုိ တျခားလူေတြ အေရးတယူျပဳသေလာက္ မျပဳဟု ထင္မွတ္ခံစားေနတတ္ၾကသည္။ သူတုိ႔ကုိ သင္က အေရးတယူျပဳလုိက္သည့္အခါ သူတုိ႔အလုိဆႏၵေတြ ျပည့္၀ၾကသည္။ သင္ႏွင့္ ေတြ႔သျဖင့္သူတို႔စိတ္ခ်မ္းသာၾကသည္။ သည္အတြက္သင့္အား ေက်းဇူးတင္သည္။ ခင္မင္သည္၊ ေလးစားသည္။ သင့္မွာ အေၾကာင္းႀကီးငယ္ရွိလွ်င္ေစတနာဗရပြႏွင့္ သင့္အား ကူညီၾကမည္။
တဖန္ တစ္ဖက္သားကုိ ေလးစားစြာဆက္ဆံႏုိင္ရန္အတြက္ ထုိသူ၏ အေရးကိစၥမ်ား၊ ၎၏ အယူအဆႏွင့္ ခံစားခ်က္မ်ားအေပၚ စိတ္၀င္စားမႈရွိရန္လုိ၏ စင္စစ္ ထုိစိတ္၀င္စားမႈမွလည္း ႀကီးမားေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးရႏုိင္ေသး၏။ ေလာကလူသားတုိင္းမွာပင္ သူမ်ားႏွင့္မတူေသာ အေတြ႔အႀကံဳႏွင့္ အေတြးအျမင္မ်ားရွိတတ္ၾကသည္ျဖစ္ရာ လူအမ်ားကုိ စိတ္၀င္စားသူသည္ ေလာကအေၾကာင္း လူ႔အေၾကာင္းကုိ သူတကာထက္ ႏွံ႔စပ္သိျမင္သူျဖစ္လာႏုိင္ေပသည္။

ဤေဆာင္းပါးမွ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ား တစုံတခု ရလုိက္မယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ေက်နပ္ပါတယ္...။
ကုိးကား။ ။ ( Ari Kiev ၏ A Strategy for Daily Living)

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ျပည့္စုံ (ေ၀ါသားေလး)
Continue reading ...

August 29, 2009

စိတ္ဖိစီးမႈနည္းပါးေအာင္ ထိန္းသိမ္းျခင္း အပုိင္း(၂)

Unknown | 10:32 PM |
လူမႈဆက္ဆံေရးေလာကတြင္ ကၽြမ္းက်င္အဆင္ေျပသူတစ္ဦးျဖစ္လုိက သူတစ္ပါး၏သေဘာကုိ သိရွိနားလည္တတ္ရန္လုိသကဲ့သုိ႔ မိမိ၏ စိတ္ဓါတ္၊ မိမိ၏အမူအက်င့္မ်ားကုိလည္း ေ၀ဖန္သုံးသပ္ျပဳျပင္တတ္ဖုိ႔လုိေပသည္။
သင္သည္ အျခားသူမ်ား၏ အထင္အျမင္ကုိ ဂရုစုိက္လြန္းေနသည္လား၊ သင့္အလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မေက်နပ္ႏုိင္ စိတ္တုိင္းမက်ႏုိင္ ျပင္၍ဆင္၍မၿပီးႏုိင္ ျဖစ္ေနျခင္းသည္ သင့္မွာစိတ္က်အားငယ္မႈတစ္ခုခုငုပ္လွ်ဳိးတည္ရွိေန၍လား၊ သူတစ္ပါးေ၀ဖန္ ေျပာဆုိမႈကုိ သင္ေၾကာက္ေနသည္ဆုိပါစုိ႔။ ေၾကာက္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းသည္ ဘာလဲ။
ကုိယ့္ကုိကုိယ္စူးစမ္းစစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္သည့္အခါ အကယ္၍ ကုိယ့္မွာ အျပစ္အနာအဆာေတြခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြ အမွန္တကယ္ရွိေနက ယင္းတုိ႔ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ ျပင္ဆင္ျခင္း၊ ေလ့က်င့္ျခင္း၊ ျဖည့္ဆည္းျခင္းမ်ားျပဳႏိုင္သကဲ့သုိ႔ မိမိ၌ တကယ္တမ္းမခ်ဳိ႕ယြင္းဘဲ စိတ္က်အားငယ္ျခင္းသာရွိေနသည္ဆုိက မိမိစိတ္ကုိပင္ ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ကာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ရပ္တည္ က်င္လည္သြားႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။
လူသည္ သူတစ္ပါးႏွင့္လုိက္ေလ်ာညီေထြေနရန္ လုိသကဲ့သုိ႔ ကုိယ့္အေရး ကိုယ့္ကိစၥကုိလည္း ဂရုစုိက္ရန္လုိေပေသးသည္။ သူတစ္ပါးအေပၚ သေဘာေကာင္းသလုိ မိမိကုိယ္တုိင္အေပၚလည္း သေဘာေကာင္းတတ္ဖုိ႔လုိသည္။ သုိ႔မွသာ ေရရွည္စိတ္ခ်မ္းသာႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။
အခ်ဳိ႕လူမ်ားမွာ လူတကာ၏ ကိစၥ၊ လူတကာ၏ ျပႆနာတြင္၀င္ပါတတ္၊ ၀င္ကူတတ္၏ သေဘာေကာင္းသူ၊ ခ်ဥ္းကပ္ရလြယ္သူအျဖစ္ လူသိမ်ားလာသည့္အခါ တျဖည္းျဖည္း လူတကာ အားမနာ ပါးမနာ သူ၏အခ်ိန္ေရာ လုပ္အားကုိပါ အလြယ္တကူ ရယူသုံးစြဲလာၾကေတာ့၏ သေဘာေကာင္းေသာ လူခမ်ာ သူတစ္ပါး ၀န္ထုပ္၀န္ပုိးမ်ားကုိ ထမ္းရင္းအခ်ိန္ကုန္ လူပန္းကာ ကုိယ့္အလုပ္ကုိ ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏုိင္ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ဆုံး၌ အရာမ၀င္သူ၊ အရည္အခ်င္းမရွိသူ၊ သူတစ္ပါးအလုပ္တြင္ အေဖာ္လုိက္ရုံသက္သက္ေလာက္သာ တတ္ႏုိင္သူအဆင့္သုိ႔ ေလွ်ာက်သြားတတ္ေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိအေပၚ ဖိစီးလာမည့္ အကူအညီမ်ဳိး ေတာင္းခံလာလွ်င္ မိတ္ေဆြကုိ ျဖစ္ေစ၊ ေဆြမ်ဳိးကိုျဖစ္ေစ၊ သေဘာေကာင္းလြန္မေနဘဲ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျငင္းဆုိတတ္ရန္ လုိေပသည္။ ထုိသုိ႔ ျငင္းသျဖင့္ လတ္တေလာတြင္ အားနာစရာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္တတ္ေသာ္လည္း သည္နည္းျဖင့္သာ ေရရွည္စိတ္ညစ္ရမည့္ေဘးမွ ကင္းေ၀းႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။
လူ၌ စိတ္ဖိစီးမႈနည္းပါးေအာင္ ကာကြယ္သည့္ ကုိယ္ခံစြမ္းအားတစ္ရပ္က မိမိကိုယ္ကုိ ယုံၾကည္စိတ္ျဖစ္သည္။
ယုံၾကည္စိတ္ျပည့္၀သည့္အခါ မိမိဦးတည္ရည္မွန္းသည့္အရာကုိ ရေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည့္ အစြမ္းသတိၱမ်ားရွိလာသကဲ့သုိ႔ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္းမ်ားကုိလည္း ႀကံ့ႀကံ့ခံေက်ာ္လႊားႏုိင္လာသည္။
လူသည္မိမိကိုယ္ကုိ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ႏုိင္ရန္အတြက္ သူ႔ေခါင္းထဲတြင္ရွင္းလင္း ျပတ္သားေနရန္လုိ၏ ေခါင္းထဲရွင္းေနရန္အတြက္ စဥ္းစားစရာရွိသမွ် ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ စဥ္းစားေ၀ဖန္ထားရန္လုိ၏။
စဥ္းစားေသာအလုပ္ကုိ သူတစ္ပါးႏွင့္လုပ္၍မရ၊ ကုိယ့္တစ္ကုိယ္တည္းပဲလုပ္ရမည္ျဖစ္၏။ မိမိႏွင့္အႀကိတ္အနယ္ ျငင္းခုံေ၀ဖန္ကာ ငါ့ရည္မွန္းခ်က္သည္ ဘာ၊ ငါ့လက္ရွိ အရည္အခ်င္းအစြမ္း သတိၱက ဘာ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ေရရွည္လုပ္ရမည္က ဘာ၊ လက္တေလာ လုပ္သင့္သည္က ဘာ စသည္ျဖင့္ ေခါင္းထဲတြင္ ရွင္းလင္းျပတ္သားသြားၿပီဆုိလွ်င္ ရဲ၀ံ့ယုံၾကည္စိတ္ေတြ ျပည့္၀လာမည္။ စိတ္အားသတိၱေတြ ႀကီးမားလာမည္ ျဖစ္သည္။
သည့္အတြက္ အခါအားေလ်ာ္စြာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေခါင္းရွင္းခ်ိန္ကေလး ေပးထားရန္လုိ၏။ တစ္ေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ စာၾကည့္တုိက္မွာ၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္မွာ၊ ပန္းၿခံထဲမွာ၊ ေနအိမ္က တိတ္ဆိတ္ေသာအခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ ၿငိမ္သက္စြာထုိင္ရင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ တစ္ကုိယ္တည္းလြတ္လပ္စြာ စကားေျပာကာ ေခါင္းရွင္းႏုိင္ေပသည္။
ေန႔စဥ္ေခါင္းရွင္းခ်ိန္အနည္းငယ္စီေပးထားမည္ဆုိက ဦးတည္ခ်က္ျပတ္သားကာ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္စိတ္မ်ား အစဥ္ျပည့္၀ေနမည္ျဖစ္သည္။

ဤေဆာင္းပါးမွ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ား တစုံတခု ရလုိက္မယ္ဆုိရင္ျဖင့္ေက်နပ္ပါတယ္....။

ကုိးကား။ ။ (Ari Kiev ၏ A Strategy for Daily Living )

ျပည့္စုံ
Continue reading ...

August 24, 2009

စိတ္ဖိစီးမႈနည္းပါးေအာင္ ထိန္းသိမ္းျခင္း အပုိင္း(၁)

Unknown | 6:54 PM |
က်ေနာ္လည္း ဖိစီးမႈေတြမ်ားေနတာနဲ႔ ဘာမွပုံေဖာ္လုိ႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္... တခုၿပီးတခု တခုၿပီးတခု အလြဲေတြခ်ည္းျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္... လုိခ်င္တာေတြ လုိအပ္တာေတြ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္သင့္တာေတြကလည္း ဘယ္အခ်ိန္မွ ဆႏၵနဲ႔ ဘ၀ တထပ္တည္းက်မလည္းမသိပါဘူး...။ အဲဒီလုိနဲ႔က်ေနာ္လည္း ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိၿပီး ေလ့လာေနမိတယ္….
ႏွစ္ဆယ္ရာစု လူမႈဘ၀ေတြက စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားလြန္းေသာ ဘ၀ဟု ဆုိၾကတယ္။ ေရွးေခတ္ကထက္ အဆမတန္တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာၿပီး အရာရာ အလြန္ျမန္ဆန္လာေသာကာလျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ ယခုေခတ္လူမ်ားမွာ ေရွးေခတ္လူမ်ားထက္ စိတ္ဖိစီးစရာအေၾကာင္းေတြမ်ားလာသည္ဟုဆုိလွ်င္ မွန္သင့္သေလာက္မွန္သည္ဟု လက္ခံရမွာျဖစ္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ သည္ေခတ္ထဲမွာပင္ အခ်ဳိ႕လူမ်ားက စိတ္ေပါ့ပါးသက္သာေနၾကၿပီး အခ်ဳိ႕လူမ်ားမွာ စိတ္ဖိစီးမႈလြန္ကဲႀကီးမားေနတတ္သည္ကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ၾကည့္ရန္လုိပါသည္။
စိတ္ဖိစီးမႈလြန္ကဲရသည့္ အဓိကအခ်က္တစ္ခုက မျပတ္သားျခင္းျဖစ္သည္။ သည္ကိစၥတြင္ တိက်ေသာ ဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္ရွိမရွိ ဟူေသာအခ်က္သည္ကလည္း အေတာ္ေလးစကားေျပာပါတယ္။ ဦးတည္ခ်က္ တိတိက်က်ရွိသူသည္ မိမိႏွင့္သက္ဆုိင္ရာကိစၥတြင္ျပတ္ျပတ္သားသား ကုိယ္ေရာစိတ္ပါေဆာင္ရြက္တတ္သည္။ သည္လူမ်ဳိးတြင္ အလုပ္တစ္ခုထဲတြင္ အခ်ိန္ျပည့္နစ္ျမဳပ္ခ်င္ နစ္ျမဳပ္ေနမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း လုပ္သမွ်အလုပ္သည္ ကုိယ့္စိတ္ႏွင့္ကုိယ့္ကုိ လုပ္ေနျခင္း၊ ရဲ၀ံ့ၾကည္စြာလုပ္ေနျခင္းျဖစ္ရာ သူ႔၌ စိတ္ဖိစီးမႈ အလြန္နည္းပါးသည္။
ဦးတည္ခ်က္ မေရရာသူမ်ားမွာ ေနရာတကာပင္မျပတ္သား ခ်ီတုံခ်တုံ၊ အမ်ားသေဘာအမ်ားလက္ခံမည့္ပုံစံအတုိင္းလုိက္၍ လုပ္မိတတ္ၾကသည္။ သူမ်ားစိတ္ႏွင့္ ကိုယ့္ကုိယ္ အလုပ္လုပ္ရသည့္အခါ ထက္သန္စိတ္နည္းသျဖင့္ ေအာင္ျမင္ရန္ခဲယဥ္းသြားတတ္သည္။ သည္အခါ သည္အလုပ္လုပ္မိခဲ့တာ မွားလားဟု ျပန္ေတြးေတာၿပီး စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ရျပန္သည္။
ဤသုိ႔ျဖင့္ ဦးတည္ခ်က္မခုိင္မာသူမ်ားမွာ မေရရာ မေသခ်ာ ေနထုိင္လည္ရင္း စိတ္ဖိစီးမႈဒါဏ္ကုိ သူတကာထပ္ခံေနရတတ္ေပသည္။ အခ်ဳိ႕လူမ်ားတြင္ စိတ္ဖိစီးမႈလြန္ကဲရသည့္ အေၾကာင္းတစ္ခုကား အေရးပါလြန္းျခင္း၊ အထအနေကာက္တတ္လြန္းျခင္းျဖစ္သည္။ သူတစ္ပါးအမွတ္တမဲ့ေျပာလုိက္သည့္ စကားတစ္လုံးကုိ အဓိပၸါယ္ဆြဲဆန္႔ကာ ႀကိတ္မႏုိင္ခဲမရ ျဖစ္တတ္သူ၊ တစ္ဖတ္လူ၏ အမူအရာမွာ မိမိကုိ မေလးစားသည့္အရိပ္အေရာင္ရုိးတုိးရိုးတိတ္ပါသည္ထင္လွ်င္ပင္ မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္တတ္သူ၊ သည္လူမ်ဳိးမ်ားမွာ လူ႔ေလာကတြင္ က်င္လည္ေနသည့္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ စိတ္ခ်မ္းသာခ်ိန္ အလြန္နည္းပါးေနမွာ ေသခ်ာသည္။
" ေလာကႀကီးမွာ လူတုိင္း သူ႔ေဘာႏွင့္ သူရပ္တည္ႏုိင္ၾကသည္ပဲ၊ လူ႔စိတ္ဆုိသည္က မတည္ၿငိမ္၊ အၿမဲေျပာင္းလဲေနတတ္သည္။ မေန႔က ၾကည္ျဖဴသူသည္လည္း သည္ကေန႔ တစ္မ်ဳိးတစ္မည္ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ မနက္ျဖန္က်ေတာ့ သေဘာေတြ အရမ္းေကာင္းခ်င္ေကာင္းေနဦးမည္ " စသည္ျဖင့္ စဥ္းစားနားလည္ကာ သူ႔ဘက္က ကိစၥကုိ အေလးထားမေနဘဲမိမိ ဘက္ကအျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ ဆက္ဆံမႈ၊ အေကာင္းဘက္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေသာ စိတ္ထားတုိ႔ျဖင့္သာ တစ္သမတ္တည္း သြားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားမည္ဆုိက ေရရွည္တြင္ တစ္ဖတ္သားတုိ႔ထံမွ ခင္မင္မႈ၊ ယုံၾကည္မႈ၊ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္တုံ႔ျပန္မႈမ်ား မုခ်ရရွိလာမည္ျဖစ္သည္။

အပုိင္း(၂) ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္…။
ကုိးကား။ ။ (Ari Kiev ၏ A Strategy for Daily Living )

ျပည့္စုံ
Continue reading ...

August 04, 2009

ရွစ္ေလးလုံး စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ၾက

Unknown | 8:57 PM | |
8888
ဤဓါတ္ပုံအား ကုိနစ္ေနမန္းဘေလာ့မွ ကူးယူသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံျပည္သူတုိ႔သည္ အသက္၊ေသြး၊ ေခၽြးမ်ားစြာစေတးကာ နယ္ခ်ဲ႕ႏွင့္ ဖက္ဆစ္စနစ္တုိ႔ကုိ တုိက္ပြဲ၀င္၍လြတ္လပ္ေရးကုိရယူခဲ့သည္။ တုိင္းတပါးကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ၿပီးလြတ္လပ္ေရး၏ အႏွစ္သာရကုိ ခံစားခြင့္မရမီ စစ္အုပ္စုက ႏုိင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ သိမ္းယူခဲ့သည္။ ျမန္မာလူထုသည္ စစ္အာဏာရွင္တုိ႔အား တုိင္းရင္းသား လက္နတ္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးမ်ား၊ ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ ေတာင္သူလယ္သမားစသည့္ အလႊာအသီးသီးတုိ႔၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ား၊ မႈိင္းရာျပည့္ႏွင့္ ဦးသန္႔အေရးအခင္းကဲ့သုိ႔ အခ်ိန္အခါသင့္တုိက္ပြဲမ်ား စသည့္ သဏၭာန္မ်ဳိးစုံျဖင့္ တေလွ်ာက္လုံးဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။ ဤသုိ႔ျဖင့္ ေခတ္ကာလ အဆက္ဆက္ ေတာ္လွန္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ရာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ(၈)ရက္ေန႔တြင္ကား…
လြန္ခဲ့သည့္ (၂၁)ႏွစ္ ၾသဂုတ္လ၌ ျမန္မာႏုိင္ငံတ၀န္းလုံးတြင္အုပ္စုိးမႈ ဆန္႔က်င္သည့္ လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးမ်ားျဖင့္ ျမန္မာ့သမုိင္းအား ေရးထုိးခဲ့ၾကသည္။ လူထုသမုိင္းျဖစ္သည္။ ဖိႏွိပ္သူအားေတာ္လွန္သည့္ လူထုတုိက္ပြဲျဖစ္သည္။ ၁၃၅၀ ျပည့္ ဒီမုိကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီးျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကစသည္… အလုပ္သမားတုိ႔ပါလာသည္… လယ္သမားမ်ားပါလာသည္… ရဟန္းသံဃာမ်ားလည္း မေနသာ ပါ၀င္လာၾကသည္… လူတန္းစားေပါင္းစုံ၊ အလႊာေပါင္းစုံပါ၀င္လာၾကသည္… အိမ္ရွင္မမ်ားလည္းမေနသာ စေကာမ်ား၊ ငရုတ္က်ဥ္ေပြ႔မ်ားကုိင္၍ပါခဲ့ၾကသည္… ေနာက္ဆုံး… ဖိႏွိပ္အုပ္စုိးသူ၏ ဖိႏွိပ္ေရးကိရိယာမ်ားျဖစ္သည့္ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔မ်ား ပါ၀င္လာခဲ့ၾကသည္… ျမန္မာ့သမုိင္း၌ ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္သည့္ႀကီးမားေသာ တုိက္ပြဲႀကီးျဖစ္သည္…။ ျမန္မာ့သမုိင္းတြင္ ကမာၻတည္သေရြ႕ ဥဒါဥ္းတြင္ေနမည့္ လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးျဖစ္သည္…။ မဆလသည္ ရပ္၊ေက်းမွ ႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီအထိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအားခ်ထားခဲ့သည္.. တပ္အား လက္ကုိင္ဒုတ္အျဖစ္ တည္ေဆာက္သည္.. ဖိႏွိပ္ေရးယႏၱရားမ်ားအား ခ်ဲ႕သည္… ဤသုိ႔ (၂၆)ႏွစ္ ခုိင္ၿမဲခဲ့သည့္ ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီအား ျဖဳတ္ခ်ႏုိင္ခဲ့သည္။ ဒီမုိကေရစီတံခါးအား တြန္းဖြင့္ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္… (၂၁)ႏွစ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ… သမုိင္းသည္ ခါးသက္လွေပသည္ အာဏာရွင္တုိ႔သည္ သူရဲေကာင္းအေထာင္အေသာင္းတုိ႔ရဲ႕ အသက္ေသြးတုိ႔ျဖင့္ အဆုံးသတ္ပစ္ခဲ့သည္… မေမ့…. ႏွလုံးသားအတြင္း စြဲႏွစ္၍ေနဆဲ… အေသြးအသားထဲတြင္ စီးေမ်ာ၍ေနဆဲ… လမ္းမမ်ားထက္ ေသြးတုိ႔ကား မေျခာက္ေသး… က်ဆုံးသူ အာဇာနည္ အေထာင္အေသာင္းတုိ႔၏ အရုိးမ်ား တြန္သံပုိ၍က်ယ္ေလာင္လာသလုိခံစားမိပါသည္….။
ေတာ္လွန္ေရးတုိ႔မည္သည္ လူထုတုိက္ပြဲျဖင့္ အဆုံးသတ္ရေပသည္။ အမွန္တရားသည္ အခ်ိန္ၾကာတတ္ေသာ္လည္းေနာက္ဆုံးတြင္ အႏုိင္ရစၿမဲျဖစ္သည္။ သမုိင္းသည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ ေနာက္ဆုံးတုိက္ပြဲအား င့ံလင့္လွ်က္ရွိသည္။ ေစ့စပ္၍မရေသာ လက္တစ္ဆုပ္စာစစ္အာဏာရွင္တုိ႔၏ နိဂုံးကမြတ္ အဆုံးသတ္ခ်ိန္သည္ လြန္စြာနီးကပ္လာၿပီ… ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာင္ပုံႀကီးသည္ သမုိင္း၀င္ေအာင္ပြဲ တစိတ္တေဒသကုိ ရယူေပးခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္… သုိ႔ျဖင့္ရာ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ၏ စိတ္ဓါတ္ကုိ ကုိင္စြဲလ်က္ ဒီမုိကေရစီေအာင္ပြဲရသည္အထိ တုိက္ပြဲ၀င္ရမည့္တာ၀န္မွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ပခုံးထက္တြင္ရွိေနေသာ သမုိင္းေပးတာ၀န္ႀကီးျဖစ္သည္။


ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးတြင္ေရးစပ္ခဲ့ေသာ အာဇာနည္မ်ားမွ အာဇာနည္မ်ားသုိ႔ သ၀ဏ္လႊာ ကဗ်ာဖတ္ရႈလုိလွ်င္...

ဒီမုိကေရစီအေရး တုိက္ပြဲအဆက္ဆက္က်ဆုံးသြားေသာ အာဇာနည္မ်ားအား ဦးညႊတ္လွ်က္
ျပည့္စုံ

Continue reading ...

July 05, 2009

စစ္အာဏာရွင္ႏွင့္ ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္

Unknown | 11:25 PM |
ဇူလုိင္ (၈)ရက္နံနက္လင္းအားႀကီးအခ်ိန္တြင္ စစ္တပ္က ဒုိင္းနမိုက္ျဖင့္ ေဖာက္ခဲြဖ်က္ဆီးခဲ့သည္ သမဂၢအေဆာက္အဦး

ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ ေက်ာင္းသား သမဂၢေတြရဲ႕ တုိက္ပြဲေတြဟာ ပညာေရးရည္မွန္းခ်က္၊ မ်ဳိးသားေရးလြတ္ေျမာက္ေရး ဒီမုိကေရစီရည္မွန္းခ်က္ စျဖင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိခဲ့ပါသည္။ ၁၉၂၀ သပိတ္၊ ၁၉၃၅-၃၆ သပိတ္၊ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးကုိေတာင္းဆုိတဲ့ ျပည္လုံးကၽြတ္ အေထြေထြသပိတ္ရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းျဖစ္သည္။

၁၉၆၂ခုႏွစ္ မတ္လ (၂) ရက္ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပုိင္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက ေမလ (၉) ရက္ေန႔မွာ တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒကုိ ရုပ္သိမ္းတဲ့အမိန္႔ကုိ ထုတ္ျပန္လုိက္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက တကၠသုိလ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာ၀န္အားလုံးကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္လုိက္ပါတယ္။ ေမလ (၁၀)ရက္ေန႔မွာ ဦးေန၀င္းက တကၠသုိလ္ေကာင္စီ၀င္ေတြကုိ ေခၚယူေတြ႔ဆုံၿပီး တကၠသုိလ္ေကာင္စီကုိ ဖ်က္သိမ္းလုိက္ၿပီလုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ တကၠသုိလ္အက္ဥပေဒအရ မဲေပးျခင္းစနစ္ကုိ ဖ်က္သိမ္းလုိက္ၿပီလုိ႔နဲ႔ ေရြးခ်ယ္ခန္ထားတဲ့ ပါေမာကၡဦးကာကုိ ေပါေမာကၡခ်ဳပ္အျဖစ္ တခ်က္လႊတ္အမိန္႔နဲ႔ ခန္႔လုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားေတြန႔ဲ ဆရာေတြကုိ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းသစ္ဆုိတာေတြကုိ တခုၿပီး တခုထုတ္ျပန္လာတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေဆာင္ေတြကုိည(၈)နာရီမွာ ေသာ့ခတ္ပိတ္မည္ဆုိသည့္အမိန္႔ ထြက္လာသည့္အခါ ေက်ာင္းသားေတြေနနဲ႔ ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္မႈေတြကုိ စရေတာ့သည္။
ဂ်ဴလုိင္လ (၇)ရက္ေန႔ (၁)နာရီခ်ိန္မွာ တကသ ဥကၠဌကုိဗေဆြေလး လက္မွတ္နဲ႔ ေက်ျငာဖိတ္ေခၚထားတဲ့ ေက်ာင္းသားထု အစည္းေ၀းစတယ္။ ပညာေရးေတာင္းဆုိခ်က္၊ ဒီမုိကေရစီေရးေတာင္းဆုိခ်က္ေတြ ဆုံးျဖတ္ၿပီး တကၠသုိလ္၀န္းထဲမွာ လွည့္လည္ဆႏၵျပၾကပါတယ္။ မြန္းလြဲသုံးနာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ဆႏၵျပပြဲၿပီးလုိ႔ လူစုခြဲကာေအးေအးေဆးေဆးရွိေနၿပီးမွ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေတြက ရဲတပ္ဖြဲ၀င္ေတြကုိ ေစလႊတ္ၿပီးေက်ာင္းသားေတြကုိဖမ္းရာမွစၿပီး တဖက္နဲ႔ တဖက္ရင္ဆုိင္တုိက္ခုိက္မႈေတြစတင္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက အနာခံၿပီး သတၱိရွိရွိ ရင္ဆုိင္တုိက္ၾကလုိ႔ ရဲေတြေနာက္ဆုတ္ၾကရတယ္။ ရဲေတြေနရာမွာ စစ္သားေတြေရာက္လာတယ္။ ဒုတိယဗုိလ္မႈးၾကီး စိန္လြင္က ဦးေဆာင္တယ္။ ၅ နာရီခြဲေလာက္မွာ အထက္အမိန္ကုိရရွိတဲ့ စိန္လြင္က ပစ္မိန္႔ေပးလုိ႔ စစ္သားေတြနဲ႔ လက္တကမ္းေလာက္အကြာမွာ ရွိေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ G 3 ေသနတ္ေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္ၾကလုိ႔ ၁၅၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ က်ဆုံးခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ေန႔မနက္ ၅နာရီခြဲေလာက္မွာ တကသ အေဆာက္အအုံကုိ မုိင္းခြဲဖ်က္စီးပစ္ၾကတယ္။
ဦးေန၀င္းကေတာ့ ဇူလုိင္(၇)ရက္အေရးအခင္းကုိ ေျဖရွင္းခဲ့တာဟာ က်ဳပ္အမွားမဟုတ္ဘူး၊ ဗုိလ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕အမွားသာျဖစ္တယ္လုိ႔ (၁၉၈၈)ခုႏွစ္ ဇူလုိင္(၂၃)ရက္ေန႔ က်ဳိကၠဆံညီလာခံမိန္႔ခြန္းမွာေရွာင္ထြက္ဖုိ႔ႀကိဳးစားၿပီးတဲ့ေနာက္ ဦးေအာင္ႀကီးကလည္း သူ႔တာ၀န္မဟုတ္ဘူးလုိ႔ျငင္းဆုိခဲ့ျပန္ပါတယ္။
ထုိ႔ေၾကာင့္စစ္အာဏာရွင္ေတြအေနနဲ႔ အျဖစ္မွန္ကုိ ဖုံးဖိထားၿပီး အမွားေတြ က်ဴးလြန္ၾကတာ ဒီေန႔အထိ အေတာမသတ္ၾကေသးပါဘူး။
ဒီႏွစ္မွာဆုိရင္ ဇူလုိင္လ(၇)ရက္ျဖစ္ပြားခဲ့တာ (၄၇)ႏွစ္ရွိသြားပါၿပီ အဲဒီအေရးအခင္းတုန္းက တကၠသုိလ္မွာအငယ္ဆုံးေက်ာင္းသားေတြဟာ အသက္(၁၆)ႏွစ္ရွိခဲ့တာမုိ႔ အခုအခ်ိန္မွာ အသက္(၆၃)ႏွစ္ရွိေနၾကပါၿပီ။ ခုထိဘာေတြမွားခဲ့သလဲ ဘာလုပ္ရပ္ေတြဟာ အလြန္အကၽြံလဲ၊ ေသဆုံးသူအေရအတြက္ေတြက အမွန္တကယ္ဘယ္ေလာက္ရွိခဲ့သလဲ၊ ေသဆုံးသူစာရင္းထဲမွာမထည့္သြင္း မေၾကညာဘဲထားတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ မိဘေဆြမ်ဳိး ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမ တူ၊တူမေတြဟာ မိမိတုိ႔ရဲ႕ သားသမီး အကုိ၊အမေတြ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္၀န္းထဲကေန ဘယ္ကုိေရာက္သြားသလဲ ဘယ္နည္းနဲ႔ေပ်ာက္ဆုံးသြားသလဲ ခုထိမသိၾကေသးပါ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ သခၤန္းစာယူၿပီး ေနာက္ေနာင္ ဒါမ်ဳိးမျဖစ္ပြားေအာင္ ဘယ္လုိထိန္းသိမ္းၾကမလည္းဆုိသည့္ ေကာက္ခ်က္မ်ဳိး မရွိေသးပါဘူးး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕သမုိင္းေတြအျဖစ္မွန္ေတြကုိမေမ့ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ အမွန္တရားေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္ဖုိ႔ရာ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကေသာ၊ ေပးဆပ္ေနဆဲျဖစ္ၾကေသာသူေတြအတြက္ သမုိင္းတာ၀န္ေက်ျပြန္ေစဖုိ႔ရာ အနာဂတ္မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားရဲ႕တာ၀န္ျဖစ္သာျဖစ္တယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ယခင္ေရးသားခဲ့ေသာပုိ႔စ္အား ျပန္လည္ျဖည့္စြက္တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။


အေသးစိတ္အခ်က္လက္မ်ားႏွင့္ မွတ္တမ္းတင္ပုံမ်ားၾကည့္ရႈရန္ ဒီမွာႏွိပ္ပါ

ျပည့္စုံ

Continue reading ...

ျပည့္စုံ © 2013. All Rights Reserved | Powered by:Blogger

Designed by:Windroidclub